بدشکلی های گوش خارجی :

بدشکلی های گوش ممکن است پس از سانحه به وجود آید و یا مادرزادی باشد. ناهنجاری های مادرزادی گوش شامل طیف گسترده ای از اختلالات، از گوش های کوچک و ناقص تا فقدان کامل گوش خارجی است. بدشکلی و ناهنجاری های مادرزادی در گوش خارجی می تواند اندازه، شکل و مکان آن را متاثر کند. در این گونه از موارد، روش های جراحی برای درمان مورد استفاده قرار می گیرند.

اوتیت گوش خارجی :

اوتیت یا عفونت گوش خارجی، "اوتیت خارجی " یا اوتیت اکسترن نامیده می شود. اوتیت اکسترن اغلب بدنبال ورود آب به گوش، شنا یا دستکاری بیش از حد و پاک کردن بی مورد گوش ایجاد می شود و با درد ،احساس پری و خارش و ترشح گوش همراه است. در اوتیت اکسترن پرده گوش اغلب سالم است مگر اینکه به علت دستکاری آسیب دیده باشد. بهترین درمان اوتیت خارجی تمیز کردن مجرای گوش توسط پزشک متخصص با ساکشن ترشحات و استفاده از قطره های گوشی و پرهیز از ورودآب به گوش است.

اوتیت گوش خارجی

icon در معاینه با اتوسکوپ، گوش قرمز، متورم و چرکی است.

icon اوتیت خارجی به عفونت پوست کانال گوش اطلاق می گردد.

icon نشانه های بیماری عبارتند از خارش، درد، و ترشح از گوش .

icon اوتیت خارجی توسط باکتری ها و یا به ندرت، قارچ ایجاد می شود.

icon استفاده از قطره های آنتی بیوتیک و مسکن ها شایع ترین روش های درمان اوتیت خارجی می باشند.

سرومن فشرده:

در پوست پوشاننده بخش خارجی کانال گوش غدد ویژه ای وجود دارند که جرم گوش یا سرومن تولید می کنند. هدف از این موم جلوگیری از رسیدن گرد و غبار و ذرات به پرده گوش است. این موم به تدریج خشک می شود و خودبخود از گوش خارج می شود. گاهی اوقات تمیز کردن گوش با گوش پاک کن و دیگر ابزار تنها سبب فشار دادن سرومن به قسمت های داخلی کانال گوش می شود و سرومن فشرده را به وجود می آورد.این اختلال یکی از شایع ترین علل کم شنوایی است.

 تجمع سرومن در موارد فعالیت زیاد غدد سرومینال و یا مجرای کوچک و پیچ‌دار اتفاق می‌افتد در بعضی موارد انسداد مجرا اتفاق می‌افتد. بیماران به دنبال شنا یا دوش گرفتن در اثر جذب آب دچار کاهش شنوایی یا سنگینی ناگهانی گوش می‌شوند.
از معمول ترين علل كم شنوايي انتقالي سرومن مسدود كننده اي است كه بيش از حد طبيعي ترشح شود و سبب انسداد مجرا گردد در اين حالت فرد احساس گرفتگي و كم شنوايي مي كند و در مواردی ایجاد سرفه می کند. ميزان كم شنوايي  متغير است و مي تواند درحد 25 تا 45 دسي بل باشد .
وقتي سرومن ايجاد انسداد كامل نمايد تمپانوگرام نوعB با حجم فيزيكي بسيار كم بدست مي آيد، زيرا فشار صوتي اعمال شده توسط پروپ تا حد زيادي منعكس مي گردد. كم شدن حجم فيزيكي ناشي از آنست كه به علت وجود سرومن فاصلة نوك پروپ تا سرومن، كمتر از حد طبيعي فاصله ی نوك پروپ تا پرده ی تمپان مي باشد.اگر انسداد كامل نباشد ، تمپانوگرام نوع A بسيار محتمل است. وجود يا عدم وجود رفلكس بستگي به ميزان كم شنوايي دارد ، بعبارتي اگر فاصله ی نمودارشنوايي هوايي با نمودار شنوايي استخواني بيشتر از 20 دسي بل باشد، احتمال حذف رفلكسهاي صوتي زياد خواهد بود.

علائم تجمع جرم گوش:

icon کم شنوایی جزئی و گاهی اوقات پیشرونده

icon احساس پری یا کیپی در گوش

icon وزوز گوش

icon گوش درد

هرگونه تلاش برای بیرون آوردن سرومن با گوش پاک کن و یا وسایلی مانند سنجاق سر تنها منجر به هل دادن بیشتر موم به عمق کانال گوش می گردد. علاوه بر این، استفاده از این ابزارها خطرناک بوده و می تواند باعث صدمه به پوست کانال و پرده ی صماخ شود.

پزشک متخصص گوش، حلق و بینی سرومن را با شستشو، ساکشن و یا استفاده از ابزار خارج می نماید.

گوش شناگر:

به طور معمول زمانی که آب وارد گوش می شود، بدون هیچ مشکلی از کانال گوش خارج می گردد. با این وجود، گاهی اوقات، آب در کانال گوش باقی می ماند و در پوست خیس کانال باکتری ها و قارچ ها شروع به رشد و آلوده کردن گوش خارجی می کنند.

گوش خارجی

نشانه ها:

icon ترشح از گوش

icon احساس انسداد و خارش در گوش.

icon تورم و گاهی اوقات انسداد کانال گوش.

icon گوش بسیار دردناک و حساس به لمس می شود.

icon اگر شما این نشانه ها را دارید، به پزشک خود مراجعه کنید.

اگزمای کانال گوش:

خارش گوش می تواند شما دیوانه کند! اگزمای گوش توسط قارچ و یا آلرژی ایجاد می شود، اما اغلب نتیجه ی درماتیت مزمن (التهاب پوست) کانال گوش است. درماتیت سبورئیک یک بیماری بسیار شبیه به شوره سر استکه شامل جرم خشک، پوسته پوسته و فراوان است. در چنین شرایطی، شما باید از خوردن غذاهایی که آن را تشدید می کند مانند غذاهای چرب، قندها و نشاسته، کربوهیدرات و شکلات اجتناب کنید. قطره های کورتیزون در زمان خواب برای درمان خارش تجویز می گردد. این شرایط قابل کنترل می باشد، اگر چه هیچ درمانی بلند مدتی وجود ندارد.

استئومای کانال گوش:

استئومای کانال گوش توده ی استخوانی است که نزدیک به پرده صماخ رشد می کند و به ویژه در کسانی مشاهده می شود که مقدار زیادی در آب سرد شنا می کنند. استئوما خطرناک نیست و نیازی به برداشته شدن ندارد مگر این که آنقدر رشد کند که مانعی در عملکرد هنجار گوش شود.

جسم خارجی در گوش:

مهره ها، نوک مداد، پاک کن و حبوبات خشک رایج ترین اشیایی هستند که کودکان آن ها را به گوش خود وارد می کنند. خارج کردن این اجسام کار ظریفی است و بایستی توسط پزشک انجام شود.

میرنژیت تاولییت(تاولی):

این عارضه گاهی در اثر عفونت لایه های پرده گوش ایجاد میشود. در این حالت تاولهایی که ممکن است مایع سرمی یا خونی داشته باشند روی پرده گوش دیده میشوند. ابن عارضه دردناک است .

اسکلروز تمپان:

در اثر بیماری دراز مدت گوش میانی ، روی پرده گوش رسوبات کلسیمی ظاهر میشود که به صورت گچ سفید در یک یا چند ناحیه پرده گوش دیده میشود. اگر تمام پرده گوش یا قسمت اعظم آن دچار این حالت شود در انتقال صدا مانع ایجاد کرده و کم شنوایی به تعداد مختصر یا متوسط ایجاد خواهد شد و اگر فقط قسمتی از پرده مبتلا شود تاثیر چندانی در شنوایی نخواهد داشت.

ضربه:

در اثر صدای انفجار یا سیلی خوردن به گوش ، ممکن است پرده گوش پاره شود . این عارضه غالباً با درد زیاد و خونریزی و گاه با وزوز گوش یا سرگیجه نیز همراه است . در صورت وجود سرگیجه و کم شنوایی شدید باید مشکوک به گسیختگی استخوانچه ها یا پارگی پنجره کردشد.

 

Tagged Under